Researchzsky - maart 2009
Een van de leukste onderdelen van het schrijven vind ik de research. Heel nuttig ook. Ter plaatse wordt mijn fantasie lekker opgejut, gaan karakters leven en kan een verhaallijn opeens tot leven komen. Sfeersnuiven is heerlijk om te doen en broodnodig voor de felbegeerde bestseller.
Er hoeft maar een weekend op te duiken waarbij de vraag ‘Wat zullen we gaan doen?’ opduikt of ik zit direct vol plannen.
‘Laten we naar Delft gaan.’
‘Delft? Wat moet je in Delft doen?’ vraagt mijn lat-maatje.
‘Nou, ik heb bedacht…’
Het gezicht voor me vertrekt in de “O jee” stand. Hij wordt al zo vaak met mijn fantasierijke gedachtekronkels en verhaalideeën overspoeld. Maar ik heb nog een troef achter de hand.
‘Ik moet ook nog een heftige achtervolgingsscène beschrijven…’
‘Ha! Met de auto? Wat had je in gedachten? Verongelukken? In brand? Te Water?’
Heerlijk zo`n meedenk-maatje.
Naast hem in zijn razendsnelle Sunny film ik de route en beeld ik me in dat we de auto voor ons niet kwijt mogen raken. Lekker thrillen. Die avond heeft hij geen kind aan me: ik ben verdiept in een waarheidsgetrouwe achtervolgingsscène, waarin de auto voor ons driedubbel over de kop slaat.
Het is tijd voor de volgende stap.
‘Schat?’ De intonatie doet het hem.
‘O jee, is het weer zo ver?’
‘Wat dacht je ervan om eens in Polen te kijken?’
‘Waarom schrijf je niet weer een boek over India of China?’ Hij weet direct hoe laat het is.
Ik leg hem mijn plannen uit en hij luistert geduldig. De ervaring heeft hem geleerd dat dit verstandig is.
‘Goed, Polen dus.’ Hij is het met me eens dat het de perfecte locatie is.
Het kost totaal geen moeite om hem zo ver te krijgen. Hij is altijd wel te porren voor een buitenlands tripje.
En zo lopen we dit weekend opeens door Poznan.
De vermoeiende nachttrein treitert nog wat na,
maar dat vergeten we al snel. De mensen zijn
supervriendelijk, het hotel heerlijk luxe en de taal
maakt ons vrolijk. We integreren razendsnel en we
spreken opeens vloeiend Pools. Vinden we zelf.
Zo eten we die middag verse sandwichzskys, met een
koude piwo of een sterke cappuccinikow.
Via Google maps heb ik een veelbelovende locatie
Gevonden: een verlaten kasteeltje op een eilandje in
een meer, gelegen in een uitgestrekt natuurgebied.
Een perfecte plaats voor
duistere praktijken. Ver weg van grote mensenmassa’s.
De dag waarop we ons doel, het Wielkopolski National Park,
bezoeken werkt het weer mee. Stralende zon begeleidt ons
tijdens de behoorlijk lange wandeltocht. Maar als ik oog in oog
sta met het meer en het kasteel in de verte zie liggen, begint
mijn inspiratie te stromen.
‘Perfectski,’ roep ik uit.
We lopen een prachtige route langs het meer,
begeleid door het geklop van een specht. Door de nog
kale takken is de vogel goed te zien.
‘Wow, een zwarte specht,’ mompel ik, volledig onder
de indruk van het heftige hakwerk van de zeldzame vogel.
Research is zo gek nog niet.
Uren later lopen we weer door de winkelstraat van Poznan.
Onze voeten doen zeer en de beenspieren zijn overduidelijk toe aan een hete douche, maar ons humeur is nog in een geweldige conditie. Ik zie een boekhandel met de toepasselijke naam “Bestseller”.
‘Even kijken,’ geef ik aan, zoals altijd als ik een boekhandel in het oog krijg.
‘Denk je nu echt…’
Natuurlijk luister ik niet en bekijk de boeken in de etalage. Veel covers met vrouwenlijven in verschillende poses. ‘Ook hier literaire thrillers.’
‘Jouw boeken zouden hier niet misstaan,’ zegt mijn lat-maatje met een blik op de naam van de boekhandel.
‘Dan moeten ze eerst worden vertaald,’ geef ik lachend terug.
‘Geen probleem.’
‘Je hebt helemaal gelijk. De Polen verdienen het om kennis te
maken met mijn boeken zodat ze bij Bestseller ook
Compleczsky en Schaduw Spelszky kunnen kopen.’
Met een trots gezicht laat ik mezelf vast op de foto zetten
voor deze bekende boekhandel in Poznan. Ik wist het:
research is genieten, het laat mijn fantasie heerlijk op hol
slaan.
terug naar de columns-pagina
